Dag Claudia



Inderdaad leer je veel in zo een situatie. Heel vroeg al verantwoording dragen ontneemt je de zorgeloze heerlijkheid van een jeugd. Dat is vaak een manco in je verdere leven en het is dan ook maar te hopen dat je wat compensatie vindt. Gemiste ouderliefde kun je onmogelijk inhalen er is altijd residu, een gevoel van leegte en gemis. Helaas is het vaak zo, dat
mensen niets willen leren uit een situatie, dat is heel juist.

Met verbazing merk je na tientallen jaren tussentijd, dat ze gewoon zijn blijven hangen in een fase en geen communicatie plegen of de interesse of capaciteiten missen tot zelfinzichten te komen. Wie eenmaal zover is, moet inzichten ook
integreren in zijn leven, anders verval je onvermijdelijk in soortgelijke fouten. Je kunt het ook niet op een plankje zetten als afgedaan. Maar je verleden zou je niet meer mogen bepalen, helaas is dat toch meestal het geval. Het vergt een heel sterk zelfbesef om eigen houding te bepalen en niet de automatische piloot of gedragspatronen de situatie te laten beheersen.

"Neumann heeft het ergens over een Not-Ich"

Het grote nadeel van dat overmatige beeld (dat een minderwaardigheid tracht te compenseren of camoufleren) is, dat het niet je werkelijke zelf is. Om dan alle schillen van de ui af te pellen en te ontdekken wie je in wezen bent, is niet eenvoudig, maar wel heel belangrijk.


Als je iedere morgen in een lachspiegel zou kijken, en het vervormde zelfbeeld zou zien, dat jij je voorstelt, dan is dat een stukje wrange humor. Het pijnlijke besef dat je door die omstandigheden dusdanig vervormd bent dat je nog moet uitvinden wie je werkelijk kunt zijn. Je moeder is duidelijk niet opgewassen tegen je vader en vertoont passieve agressie. Dat is een verborgen weerbaarheid, die zich uit in afhankelijk gedrag en claimen. Verwijten maken en klagen.


De ander een schuldgevoel bezorgen door b.v. nalatigheden aandikken. Het vluchten in een ziekte heet ook hospitalisatie en ziekte winst. Door ziek te zijn is zij een last voor de ander en dat is de agressieve component die niet zelden de ander tot razernij voert, omdat het onbewust duidelijk is dat de ander de zorg afdwingt. Dergelijke gevallen zijn als regel hopeloos en jij mag je niet laten manipuleren. Mishandeling is een ernstig vergrijp, maar laat het aan de hulpverlening en de instanties over hier iets mee te doen. Je hebt genoeg aan jezelf.


Het is duidelijk dat jij er in elk geval wél iets van hebt geleerd. Liefs,
en sterkte

__________________
Groetjes,
De Hiërofant

Ik vind het geweldig als mensen inzien dat hun klachten hebben, op welk terrein dan ook, die het gevolg zijn van anderen.
Ja het is een moeilijk proces om het te leren volledig los te laten, maar ik denk wel, dat als mensen hier therapie voor volgen, die voor hun gevoel baat hebben, dit proces veel gemakkelijker een plekje kan krijgen, dan zonder hulp. Natuurlijk zal je er nooit 100% vanaf zijn, want je hebt de ervaring, maar je zal hierdoor wel gemakkelijker je leven oppakken, en de rest loslaten waar het jou niet aangaat.
Simpel uitgelegd: Ik heb al 11 jaar problemen met mijn schoonouders (ze hebben totaal geen respect voor hun zoon in mijn ogen en laten dit op verschillende manieren blijken), ben er regelmatig mee in gesprek gegaan wat telkens tot niks leidt. (ja er worden van hun kant beloften gedaan, maar dat zijn alleen lege omhulzels). Ik heb voordat ik hem leerde kennen nooit migraine gekent, ik kreeg darmklachten (darmen staan voor verwerken emoties) en als ik hun zag kreeg ik het steenkoud en stond te bibberen als een rietje, ongeacht de temp.
Ik heb vorig jaar een brief geschreven, vanuit mijn hart, hoe ik alles ervaarde, zonder in mijn ogen verwijten, alleen dat ik het belangrijk vind dat ze aan de band met hun zoon werken.
Nou ik kreeg hierop (omdat ik een knoop wilde doorhakken) (5 maanden later) het antwoord dat ze geen brief terug stuurden, want als ik die zou lezen zou ik spontaan een miskraam krijgen, en dat wilden hun niet op hun geweten hebben. Ze hebben 11 jaar de tijd gehad om de band beter te maken (even als wij) maar nooit iets gezien en gehoord en nu doen ze het niet omdat ik een miskraam zou krijgen???!!! Dat is pure onzin.
Ik heb voor mijzelf de band verbroken, ik wil er niks meer mee te maken hebben omdat het meer kost dan opbrengt. En het leven is te mooi om mijzelf hierdoor te laten beperken. Maar hun hebben hun levensles in dit opzicht nog niet geleerd, maar dat is hun stukje.
Sommige mensen zullen nooit uit deze cirkel komen (en je hebt altijd een keuze) maar dat is ook hun levensles erin. Als mensen ervoor kiezen om verder te gaan is dit iets dat ze alleen dichter bij zichzelf en de innerlijke waarheid komen. De weg die ze hiervoor kiezen, is niet van belang, het doel, hier gaat het om.

__________________
Een kitten heeft een piepklein klauwtje. Toch heeft het binnen twee weken het volledige huishouden eronder!

Hoi Roosmarie,

Ja sommige dingen blijven lastig!
Ik ben persoonlijk blij met alle hulp die ik nu krijg.
Op die manier kan ik de zaak relativeren, en mede ook de negatieve energie die daar mee gemoeid is, terug sturen naar de personen die dit ook veroorzaken.

Dan maar regressie, dan maar celzouten........ maar ik?
IK KOM ER WEL!
En ja, ergens ben ik dankbaar voor de situatie? Gek he........ maar ik ben hier zo veel wijzer van geworden.
Ik zie mijn ouders nu als mensen, die nog heeel veel moeten leren. Wat dat aangaat ben ik zoveel verder dan hun.

Groetjes Claudia

Beste Claudia,

Ik heb je verhaal nu een tijdje gevolgt en herken hier een hoop dingen in.
Dingen die ik vroeger ook wel meemaakte.
De boosheid en soms zelfs zinnen op een soort wraak.
Helaas blijft men daardoor in een cirkeltje draaien en komt men zelf niet echt verder, behalve je eigen (vaak kleine) wereldje.
Uiteindelijk heb ik het roer volledig omgegooid en ben ik gaan kijken wat dit alles met mij (op positieve wijze) gedaan heeft.
Wat het mij als mens heeft opgebracht in een positieve zin.

Dit ben ik langzaam maar zeker gaan uitbouwen en uiteindelijk er veel sterker uitgekomen als dat ik ooit had kunnen denken.
Vroeger de onzekere jongen nu jaren later leg ik de zaken die me onzeker zouden kunnen maken opzij en pak de positieve kanten aan.

Dit zal jou ook zeker lukken, vertrouw daar maar op.
Alles raakt vanzelf in balans ook jij.
Als je bij je zelf bedenkt hoeveel negatieve dingen je al hebt meegemaakt/gezien/gehoord, dan heb je nog heel veel moois te verwachten.

Want tegenover iets negatiefs staat altijd iets positiefs, ook voor jou!!

Een grote en goede stap heb je zeker al genomen: je verhaal hier neer zetten en je ziet hoe men er op reageerd.

Sterkte gewenst met elke stap die je zet, want elke stap is een stukje leerweg.

Groetjes JOTIN

__________________
Paragnost & Reikimaster
-----------------------
Echt is datgene waar jij momenteel in gelooft, tot het moment waarop je inzicht groeit en je een station verder komt. (citaat Jan Kleyn)

Hallo Jotin,

Dank je voor je reactie!

Inmiddels zijn we weer een tijdje verder.
Ik moet eerlijk toegeven.......... ik voel me goed!!
Laatst stond ik onder de douche........ even helemaal "leeg"te zijn. Toen bekroop me de gedachten, dat mijn ouders het als kind zijnde waarschijnlijk helemaal niet leuk gehad hebben. Dat zij hier met niemand over konden, en mochten praten. Dus hebben zo nooit geleerd, problemen op te lossen!!! Ik vond t meteen zielig, dat ze nooit de kans hebben gezien om voor een oplossing te zoeken. Ik voel me absoluut niet verantwoordelijk dit alsnog voor hun te realiseren hoor.............. maar t voelde voor mij een stuk rustiger. Communiceren kunnen ze niet. De enige manier die ze waarschijnlijk kennen........... is deze manier....... deze o zo lastige manier........deze cirkel waar ze niet uit komen!

Zonde vind ik dit, dat mijn ouders niet leren hieruit. Voor mij ligt die situatie anders. Als ik dit niet had meegemaakt............. had ik niet zoveel geleerd. Ik ben eigenlijk heel dankbaar, hoe raar het ook klinkt, maar ik heb zoveel geleerd......... zoveel goeds!!! Raar hoe een penibele situatie kan uitgroeien tot iets waardevols???

Neemt niet weg dat de situatie, de vervelende situatie er nog is............. maar ik kijk er heel anders tegenaan.......... HEEL anders.
Hopelijk leren ze ook uiteindelijk hiervan.

PS: de celzouten doen hun werk echt goed. Mijn huid ziet eruit om door een ringetje te halen.......... ik voel me energieker. Ik heb vorige week nog een terugval gehad (angst) maar ook die wist ik snel om te draaien naar iets positiefs!!!!

Ja ik voel me dus goed........... op mijn werk na........ maar ook daar wordt aan gewerkt!!!!!


LIefs Claudia

Iedere stap (en inzicht) is er eentje erbij.
En het haalt niks uit dat je een keer terugvalt, het leven is ook niet een rechte lijn. Vaak zorgen die terugvallen ook weer voor iets nieuws.
Maar de mens is ongeduldig..... nou ja, je weet wel wat ik bedoel....

__________________
Een kitten heeft een piepklein klauwtje. Toch heeft het binnen twee weken het volledige huishouden eronder!

Bijzonder helend voor velen dat jij je verhaal hier schrijft. Petje af als eerste.

Even terzijde, alles kan geheeld worden. Is geen lege dop, is mijn ervaring. Heeft me veel jaren gekost om de juiste persoon als maatje hierin te vinden (therapeut), maar wat je ook meemaakt, het kan genezen. Zover zelfs dat als je bijvoorbeeld via tv (film ofzo) onverwacht wordt geconfronteerd, je die hele reeks van herkenning niet eens meer voelt alleen maar WEET, ik heb dit meegemaakt, zonder verder rotvoelen of wat dan ook. Vrijheid.. Het bestaat.
Mijn 'vaatje' bestaat uit incest op 3-4 jarige leeftijd door buurman, alcoholmisbruik, verkrachtingen, mishandeling geestelijk&lichamelijk en nog heel veel meer, dit alleen om je te laten weten dat ik echt ervaringen heb opgedaan.

In jouw verhaal komt bij mij steeds boven "familiekarma" en het doorbreken hiervan. Misschien heb je daar wat aan ook wat betreft je moeheid.

Moeheid bij verwerken is mij heel bekend, als je werkelijk trauma's oplost vind er celregeneratieplaats (de pijn/blokkades worden tot op celniveau opgelost) en dit kost energie en tijd.

Ik wil jou niets opdringen alleen iets aanreiken wat mij veel gaf. Het dilemma van mensen die een 'negatieve' weg kiezen terwijl ik van ze hou en ze anders gun.
Ik kwam tot inzicht dat er onvoorwaardelijke liefde bestaat, ook in mij. Van mijn vriend Sarander (mijn hoofdgids) leerde ik gaandeweg dat oordelen geen nut heeft en dat er uiteindelijk geen goed en kwaad bestaat. Eerst kon ik hier niets mee. Veel later begreep ik het toen alles samenkwam.
- ik had mensen om me heen nodig zodat ik kon ervaren
- er is geen goede of slechte weg; ieder pad is heilig en daar kun je nooit over oordelen
- op zielsniveau was de buurman (bijvoorbeeld) heel anders en kon ik hem vergeven en het allemaal begrijpen (sessie de helende reis van Brandon Bays werd ditmaal toegepast door therapeut)
-door te groeien en vrij te worden heb ik mijn aandeel vervult van familiekarma en kon ik op een gegeven moment afstand nemen (energetisch) , gaf ook veel kracht en autonomie terug
-als je niet oordeelt en op zielsniveau begrijpt hoe de zaken in elkaar steken kun je werkelijk vergeven en vrij worden en die ander respecteren op zijn/haar weg zonder angsten, openstaande energielijnen (die maken ook zo moe) en dat soort dingen.

Ik ga een beetje kort door de bocht maar anders wordt het helemaal zo lang want er valt veel over te vertellen.

In ieder geval ben jij je aan het verwezenlijken en da's voor mij het mooiste wat een mens kan bereiken.

Ik hoop dat je oneindig trots op jezelf bent en niet vergeet alle overwinningsenergieën te absorberen zonder maar's... Dit is wat jij neerzet en het is echt prachtig en geweldig!!!!

Alle goeds,

Mir

hoi

Ik zit net nog eens de reacties te lezen. Mijn dank hiervoor.
En iedere keer lees je toch weer iets meer ( heel raar)

En ja, ik ben trots op mezelf!!! Goed van mij dat ik ondanks alles, een sterk iemand ben! Ook al heb ik soms een terugvalletje........ ik zie het als een pauze.

En familie........... ja wat is familie nou eigenlijk? Ik ben er gaande weg achtergekomen, dat familie banden bijna hetzelfde zijn als vrienden. Ik kwam in deze familie om iets te leren............ en zij weer van mij. Maar dat is niet helemaal gelukt! Hun zagen mijn boodschap niet......... of ik zag iets niet! Enfin, het is jammer. Ik heb een eigen familie nu....... lieve man, etter van een kater (geintje, sorry lieve ross), 2 geinige kippen.........lieve en dierbare vrienden die mij iedere keer weer laten voelen en zien hoe mooi IK ben! Ze steunen mij, en geven mij af en toe een schop onder kont. Mijn lieve broer en schoonfamilie!!

Wat zeur ik dan eigenlijk nog he.
Ik zeg niks meer........ ga eitjes zoeken!!!

Vrolijk pasen allemaal !!!

claudia

__________________
Namaste